Rudy rudy rudy kot
30 sierpnia 2010
Na ilustracji Alberta Cerriteno pt. Playtime. Drapnięte z Behance Network.
30 sierpnia 2010
Na ilustracji Alberta Cerriteno pt. Playtime. Drapnięte z Behance Network.
14 sierpnia 2010
Każdy szanujący się człowiek powinien zobaczyć chociaż jeden odcinek Futuramy, a każdy prawdziwy kociarz musi zobaczyć 8. odcinek nowej szóstej serii pt. „That Darn Katz!”.
Odcinek, w którym obnażona zostaje cała prawda o kotach i o tym, jak zmieniają nas w pożytecznych idiotów. A oprócz tego genialna wizja kociego raju z biegającymi po pastwiskach łososio-kurczakami oraz opinie kotów na temat ludzi, np.: „Ogólnie rzecz biorąc, gatunek ludzki jest bezużyteczny, ale przynajmniej mają te tak zwane ‘zabytkowe dywany’, które świetnie się nadają do obsikiwania”.
Dobrej zabawy!

20 lipca 2010
Świetna stara reklama sieci hotelowej. “Kiedy Ty miło spędzasz czas w hotelu Radisson, Mimi odkrywa w sobie łowieckie instynkty”.
Udanych wakacji!
26 maja 2010
Niesamowite steampunkowe zbroje dla kotów autorstwa kanadyjskiego artysty Jeffa de Boera. Zakładanie kotu zbroi pewnie skończyłoby się tak, jak zakładanie kociej kamizelki ratunkowej, ale przecież nie chodzi tu o funkcjonalność. Wystarczy, że projekty są niepokojąco piękne. Oprócz kocich zbroi de Boer przygotował też uzbrojenie dla myszy – do wykorzystania w inscenizacji Myszeidos Krasickiego.
Zbroja na turniej rycerski:
8 marca 2010
Jak się okazuje, Poczta Polska też świętowała tegoroczny Światowy Dzień Kota i z tej okazji wprowadziła do obiegu serię kocich znaczków. Filatelistyczne koty są rasowe, elegancko wymalowane, ale sądząc po wyrazie pysków, nieszczególnie się cieszą, że znalazły się na znaczkach: brytyjczyk i maine coon są podenerwowane, tajski – smutno refleksyjny, a egzotyk ma regularnego doła. Pers niepokojąco przypomina sowę. (Cała seria do obejrzenia na stronie Poczty Polskiej).
Szwedzi wypuścili znaczki bardziej sympatyczne. Czytaj dalej »
2 stycznia 2010
Podglądając życie uczuciowe dachowców. Litografia Edouarda Maneta Le rendez-vous des chats z 1868 roku (reprodukcja w oryginale tu).

9 grudnia 2009
Nie, nie, James Bond nigdy nie miał kota. Przy takim trybie życia, jaki prowadzi James, codzienna wymiana żwirku byłaby po prostu niemożliwa. Zresztą, James to elegancki mężczyzna, który dba o nieskazitelny stan swojej garderoby. Kiedy więc James wyobraził sobie, jak wyglądałby jego smoking w okresie kociej wylinki – czyli mniej więcej przez dwie trzecie roku – postanowił, że jednak kota mieć nie będzie.
Kota ma natomiast Blofeld – groźny terrorysta, przeciwnik Bonda.Co jakoś specjalnie nas nie dziwi. Czytaj dalej »
4 grudnia 2009
Jednym z kultowych filmowych kotów jest kot ze „Śniadania u Tiffany’ego” Blake’a Edwardsa z 1961 r.
Kot nazywa się po prostu Kot – The Cat. Holly Golightly sądzi, że nie ma prawa nadawać mu imienia, skoro kot nie jest jej własnością. „Jestem jak ten kot, bezimienny włóczęga. – tłumaczy – Do nikogo nie należymy i nikt nie należy do nas. Nie należymy nawet do siebie nawzajem”. Czytaj dalej »
4 października 2009
Koncert o nazwie Catcerto, dzieło litewskiego kompozytora Mindaugasa Piečaitisa miał premierę w czerwcu tego roku w Kłajpedzie. Orkiestrze towarzyszyła grająca na fortepianie Nora.
Nora – kocica narodowości amerykańskiej, przygarnięta ze schroniska – już wcześniej zyskała popularność na YouTube jako solistka fortepianowa. Kiedy kompozytor dostał od znajomych link do jej występu, postanowił napisać pierwszy w historii utwór na orkiestrę i kota. Skontaktował się z opiekunami Nory, ci przysłali mu pełny zapis wideo gry na fortepianie, włączony później do Catcerto.
Prawie 5-minutowy koncert można obejrzeć na YouTube tutaj.
26 września 2009
Koty mają wiele wrodzonych talentów, m.in. talent do skoków, do wspinaczki wysokodrzewnej, do robienia fikołków w powietrzu, a także talent do gry na fortepianie.
W sieci wielką karierę zrobiła solistka fortepianowa Nora. Odkąd filmik z zapisem jej gry trafił na YouTube, Nora ma już własną stronę www, wydała DVD z zapisem swoich recitali oraz dwie książki: “Nora the Piano Cat’s Guide to Becoming a Good Musician” i My Story: A Picture Book. Jedna z kompozycji Nory zainspirowała litewskiego kompozytora do napisania utworu “CATcerto”, odegranego później przez orkiestrę w filharmonii w Kłajpedzie.
Jak wspomina opiekunka Nory, nauczycielka fortepianu, wszystko zaczęło się od lekcji muzyki, odbywających się w domu. Nora wskakiwała na drugi fortepian i grała razem z uczniami. Najchętniej Bacha. Potem uczniowie pomogli opiekunce zrobić filmik z grającą Norą i umieścili go na YouTube. Internauci obejrzeli wideo około 20 milionów razy.
7 września 2009
Elinor Glyn (1864-1943) – angielska pisarka, pionierka kobiecej erotyki w prozie, autorka scenariuszy filmowych w epoce kina niemego.
Znajomi zapamiętali jej spektakularne pojawienie się na przyjęciu z kotem persem owiniętym wokół szyi jak etola. „To był wielki sukces” – skomentowała Glyn w swoim pamiętniku.
2 lipca 2009
Jest! Przechadza się po pianinie w “Smooth Criminal”, mniej więcej w środku teledysku.
Kot pewnie przez resztę życia wspominał swój występ. “A czy już opowiadałem wam, moje dzieci, jak w osiemdziesiątym ósmym grałem z Królem Popu?”. “Mamo, dziadek znowu chce opowiadać, jak grał u Jacksona…”.
26 maja 2009
Z cyklu: wielcy twórcy literatury skandynawskiej i ich koty.
Wczesnym rankiem Knut Hamsun spotyka pod lodówką kota.
23 kwietnia 2009
Z cyklu: koty w życiu wieszczów polskich. Cyprian Kamil Norwid budzony przez kota.
5 lutego 2009
Kolejna kocia grafika z połowy XX w. Jim Flora, ilustrator i projektant, okładka płyty z 1955 r.
Bo wszyscy wiemy, że gdyby koty tańczyły, tańczyłyby mambo.
20 stycznia 2009
Na starych etykietach zapałek czechowickich. Koty z tamtych czasów nie przejmowały się polityczną poprawnością i paliły.
Etykieta wyczajona na Modern Cat przez zawsze czujnych kociarzy z forum miau.pl.